My mantra is "Kapag gusto maraming paraan, kapag ayaw maraming dahilan"... that is how I approach my daily art project... nalulungkot ako para sa mga taong parating nagkukwento ng mg gusto nilang mga creative pursuits maging nobela, short film, picture book o kung anuman pero "wala silang time"... unless presidente ka ng Pilipinas or ina ng labing dalawang bata... may oras at may oras ka naman siguro at magagwan mo ng paraan... disiplina lang...
I started my
daily art project in 2006 because as a freelancer my days tend to melt together... mondays would be saturdays & January would be March in a fart. My life would be so hectic one moment & inredibly dull when I have no work. I did not want to watch so many episodes of TV serieses or consume too many comic books or play 55 straight hours of Playstation... I wanted to be productive.... I promised I would never say "I have nothing to do"...
So in between doing commercials, music videos & the uphill climb that is my film, i drew, took pictures & colored... maganda siyang therapy... walng panahon mag angst or mag emo ang taong may parating ginagawa...
Below are some of my favorites of the year...
ENERO
Sa UP ito... massarap mag jogging at i absorb ang sunset...

PEBRERO
Ito si Lawin... isang matandang bata...

MARSO
Papunta ako nito nun sa Hongkong... isang importanteng meeting na malaki ang impact sa buhay ko... exciting na nakaka takot...

ABRIL
Sa Sagada... malamig kahit tanghali... kalmado... masaya...

MAYO
Ayoko ang Mayo... masakit sa ulo...

HUNYO
Ligayang hatid ng Transformers the movie!

HULYO
Sunset sa bahay ko... may talinghaga...

AGOSTO
Natuwa kao nung may makita akong pulubi na maligaya sa kanyang alaga...

SITYEMBRE
Syempre...

OKTUBRE
Isang pinoy na pinoy na hapon sa lawa ng Tanay...

NOBYEMBRE
Bertday ko.... merong cow...

DISYEMBRE (lubi lubi)
Sa UP ito... ang huling artwotk para sa taong 2007... ako yun oh, nag rereflect kuno...

Ayun lang... sana kung may art ka sa katawan... gawin mo lahat ng makakya mo para magamit ito... hindi lamang para sa trabaho. Naks....